Vitamine B3

De vitamine B3 (niacine) is één van de acht in water oplosbare die vitaminen van B, als de complexe vitaminen van B worden bekend.

Zoals met andere complexe vitaminen van B, helpt de niacine het lichaam om koolhydraten in glucose om te zetten, die door het lichaam wordt gebrand om energie te veroorzaken.

Van het anti verouderen perspectief, bijzonder is het belangrijk over niacine dat het een belangrijke rol in het bevrijden van het lichaam van giftige en schadelijke chemische producten speelt.

Ook, helpt de vitamine het lichaam divers geslacht en op spanningbetrekking hebbende hormonen in de bijnieren en andere delen van het lichaam maken.

Het is efficiënt in het verbeteren van omloop en het verminderen van cholesterolniveaus in het bloed.

Naast mondelinge opname van B3 vitamine, is een interessant deel van niacine anti het verouderen onderzoek zijn gebruik in de producten van de huidzorg als anti-veroudert agent, voor behandeling van acne, en, misschien, voor preventie van huidkanker.

In nadruk ook NADH of Nicotinamide Adenine Dinucleotide coenzyme - het actieve deel van een B3 vitamine is geweest.

NADH is bestudeerd met betrekking tot het vechten tegen van de leeftijd afhankelijke geestelijke daling, door het activeren het verouderen of degeneratieve hersenencellen.

Ook, NADH is de capaciteiten als middel tegen oxidatie om de hersenen tegen cellulaire schade te beschermen toe te schrijven aan vrije basissen van bijzonder belang geweest.

Vitamine B3 - Studies

Het toevoegen van vitaminen aan de mengeling: de producten van de huidzorg die aan de huid [persmededeling] kunnen ten goede komen. Amerikaanse Academie van de Dermatologie; 11 maart, 2000.

Antoon AY, Donovan DK. Brandwonden. In: Behrman AANGAANDE, Kliegman RM, Jenson HB, eds. Het Handboek van Nelson van Pediatrie. Philadelphia, Pa: W.B. het Bedrijf van Saunders; 2000:287 - 294.

Baaien HIJ, CA. de interactie van de Drug Dujovne van lipide-veranderende drugs. De Veiligheid van de drug. 1998; 19 (5): 355-371.

Bruin BG, Zhao XQ, Chalt A, et al. Simvastatin en niacine, anti-oxyderende vitaminen, of de combinatie voor de preventie van coronaire ziekte. N Engeland J Med. 2001; 345 (22): 1583-1592.

DM van Capuzzi, Guyton JR, Morgan JM, et al. Doeltreffendheid en veiligheid van een uit:breiden-versieniacine (Niaspan): een studie op lange termijn. Am J Cardiol. 17 Dec, 1998; 82: 74U81U.

Cumming RG, Mitchell P, Smith W. Diet en cataract: de blauwe Studie van het Oog van Bergen. Oftalmologie. 2000; 107 (3): 450-456.

DE-Souza DA, Greene LJ. Farmacologische voeding na brandwond. J Nutr. 1998; 128: 797-803.

Ding RW, Kolbe K, Merz B, DE Vries J, Weber E, Benet Z. Pharmacokinetics van nicotine zuur-salicylic zure interactie. Clin Pharmacol daar. 1989; 46 (6): 642-647.

Elam M, Hunninghake OB, Davis KB, et al. Gevolgen van niacine voor lipide en lipoprotein niveaus en glycemic controle in patiënten met diabetes en rand slagaderlijke ziekte: de ADMIT studie: een willekeurig verdeelde proef. De slagaderlijke Proef van de Interventie van de Ziekte Veelvoudige. JAMA. 2000; 284: 1263-1270.

Gaby AR. Natuurlijke behandelingen voor osteoartritis. Med van Altern Toer 1999; 4 (5): 330-341.

Gardner SF, Marx DOCTORANDUS IN DE LETTEREN, Witte LM, et al. De combinatie van laag-dosisniacine en pravastatin verbetert het lipideprofiel in diabetespatiënten zonder glycemic controle te compromitteren. Ann Pharmacother. 1997; 31 (6): 677-682.

Gardner SF, Schneider EF, Granberry CEREMONIEMEESTER, Voerman IRL. De therapie van de combinatie met laag-dosislovastatin en niacine is zo efficiënt zoals hoog-dosislovastatin. Pharmacother. 1996; 16: 419423.

Garg A. Lipid-lowering therapie en macrovascular ziekte in mellitus diabetes. Diabetes. 1992; 41 (Supplement 2): 111-115.

Goldberg A, Alagona P, DM Capuzzi, et al. Multiple-dose doeltreffendheid en veiligheid van een uit:breiden-versievorm van niacine in beheer van hyperlipidemia. Am J Cardiol. 2000; 85: 1100-1105.

Het Effect van Jr. van Guyton van niacine op atherosclerotic cardiovasculaire ziekte. Am J Cardiol. 17 Dec, 1998; 82: 18U23U.

Guyton JR, DM Capuzzi. Behandeling van hyperlipidemia met gecombineerde niacine-statinregimes. Am J Cardiol. 17 Dec, 1998; 82: 82U84U.

Jacques PF, Chylack LT. Jr, SE Hankinson, et al. De voedende opname op lange termijn en de vroege leeftijd brachten kernlensopacities met elkaar in verband. Boog Ophthalmol. 2001; 119 (7): 1009-1019.

La van Jokubaitis. Fluvastatin in combinatie met andere verminderings van lipidenagenten. Br J ClinPract. 1996; 77A (Supplement): 28-32.

WB van Jonas, Rapoza CP, Blair WF. Het effect van niacinamide op osteoartritis: Een proefonderzoek. Inflamm Onderzoek. 1996; 45: 330-334.

Kirschmann GJ, Kirschmann JD. De Almanak van de voeding. 4de E-D. New York: McGraw-Hill; 1996: 88-99.

Kuroki F, Iida M, Tominaga M, et al. Veelvoudige vitaminestatus in Crohn ziekte. Graaf Dis Sc.i. 1993; 38 (9): 1614-1618.

Kuzniarz M, Mitchell P, Cumming RG, Vloed VM. Gebruik van vitaminesupplementen en cataract: de blauwe Studie van het Oog van Bergen. Am J Ophthalmol. 2001; 132 (1): 19-26.

Lidstaten van Matsui, Rozovski SJ. Drug-voedende interactie. Clin daar. 1982; 4 (6): 423-440.

MF van McCarty. De therapie van Niacinamide voor osteoartritis het remt de salpeterinductie van oxydesynthase door interleukin-1 in chondrocytes? Med Hypothesen. 1999; 53 (4): 350-360.

Na van Meyer, Muller MJ, Herndon DN. Voedende steun van de het helen wond. New Horizons. 1994; 2 (2): 202-214.

Voedingsmiddelen en VoedingsAgenten. In: Kastrup EK, Hines Burnham T, Korte RM, et al, eds. De Feiten en de Vergelijkingen van de drug. St.Louis, Mo: Feiten en Vergelijkingen; 2000:4 - 5.

O'Hara J, Nicol CG. De therapeutische doeltreffendheid van inositol nicotinate (Hexopal) in intermitterende claudication: een gecontroleerde proef. Br J Clin Prac. 1988; 42 (9): 377-381.

Omray A. Evaluation van pharmacokinetic parameters van tetracylcinewaterstofchloride op mondeling beleid met complexe vitamine C en vitamine B. De Stier van Antibiot van Hindustan. 1981; 23 (VI): 33-37.

De Verwijzing van het Bureau van artsen. 54ste E-D. Montvale, NJ: Medisch Co. van de Economie, Inc.: 2000:1519 - 1523.

Ka van Rockwell. Potentiële interactie tussen niacine en transdermal nicotine. Ann Pharmacother. 1993; 27 (10): 1283-1288.

Torkos S. Drug-nutrient interactie: een nadruk bij cholesterol-verminderende agenten. IntegratieMed van int. J. 2000; 2 (3): 9-13.

Visalli N, Cavallo Mg, Signore A, et al. Een multi-centre willekeurig verdeelde proef van twee verschillende dosissen nicotinamide in patiënten met de diabetes van het recent-begintype 1 (IMDIAB VI). Toer 1999 van Metab Onderzoek van de diabetes; 15 (3): 181-185.

Whelan AM, Prijs ZO, Fowler SF, et al. Het effect van aspirin op niacine-veroorzaakte huidreacties. J Fam Pract. 1992; 34 (2): 165-168.

Yee HS, Fong NT, Atorvastatin in de behandeling van primaire hypercholesterolemia en gemengde dyslipidemias. Ann Pharmacother. 1998 Oct; 32 (10): 1030-1043.

Ontkenning en Termijnen van Gebruik

Van de pagina van de Vitamine B3 aan de Anti het Verouderen index van de Gids