     |
De Genen van de levensduurIn termen van het verouderen en genen, hebben de onderzoekers geconstateerd dat er een familie van genen betrokken bij de capaciteit van een organisme is om een zwaar milieu te weerstaan, en als deze lang genoeg geactiveerd blijven, kunnen zij zijn levensduur dramatisch ook uitbreiden. Van de tot dusver gevonden genen, verscheidene die onder zeer verschillende species worden gedeeld schijnen om in de insuline-signalerende weg te functioneren, die een signaal aanbiedt dat er een verband tussen levensduur en de verordening van metabolisme zou kunnen zijn. Andere genen schijnen om op warmtebeperking worden betrekking gehad, die spanwijdte radicaal met verlengde levensduur in zoogdieren heeft. In dierlijke die studies, de genen tot dusver worden gevonden om levensduurprofiel te hebben omvatten: Leeftijd-1/Daf-23, ampère-1/AMPK, Chico, clk-1, ctl-1, daf-2, daf-16, eten-2, Ghr, Ghrhr, Hsp70, Indy, InR, Klotho, Methuselah/CD97, MsrA, Mth, oud-1/old-2, P53, P66shc, Pcmt, Pit1/Prop1, SIR2/SIRT1, zode-1, zode-2, TOR, Upa. In mensen, één aan de gang zijnde benadering is families te bestuderen die uitzonderlijke levensduur tentoonstellen. Tot dusver, één gen dat is gevonden om een effect op levensduur te hebben is een verandering van een gen betrokken die bij lipoprotein metabolisme, als CETP wordt bekend (cholesteryl de proteïne van de esteroverdracht, plasma). Het zelfde onderzoeksteam (CITIZENS BAND Atzmon G, Rincon M, Schechter, et al.) dat vond dat het gen ook een ander levensduur-verbonden gen verbonden aan lipoprotein niveaus en grootte identificeerde.
De Genen van de levensduur - StudiesButler RN, Austad Sn, Barzilai N, et al. De genen van de levensduur: van primitieve organismen aan mensen. J Gerontol A Med van Sc.i van Biol Sc.i. 2003 Juli; 58 (7): 581-4. Atzmon G, Schechter C, Greiner W, et al. Klinisch fenotype van families met levensduur. J Am Geriatr Soc. Februari van 2004; 52 (2): 274-7. Atzmon G, Rincon M, Rabizadeh P, Barzilai N. Biological bewijsmateriaal voor overerving van uitzonderlijke levensduur. Mech die Dev veroudert. 2005 Februari; 126 (2): 341-5. Atzmon G, Rincon M, CITIZENS BAND Schechter, et al. Lipoprotein genotype en behouden weg voor uitzonderlijke levensduur in mensen. April van PLoS Biol. 2006; 4 (4): e113. Sinclair DA, Guarente L. Unlocking de geheimen van levensduurgenen. Sc.i Am. 2006 breng in de war; 294 (3): 48-7. Chen J, Zhou Y, Mueller-Steiner S, et al. SIRT1 beschermt tegen microglia-afhankelijke amyloid-bètagiftigheid door het remmen van het signaleren N-F -N-F-kappaB. J van Biol Chem. 2005 2 Dec; 280 (48): 40364-74. Dhahbi JM, Tsuchiya T, Kim HJ, Stofje PL, SR Spindler. De uitdrukking van het gen en physiologic reacties van het hart op de initiatie en de terugtrekking van warmtebeperking. J Gerontol A Med van Sc.i van Biol Sc.i. 2006 breng in de war; 61 (3): 218-31. Dhahbi JM, Stofje PL, Fahy GM, SR Spindler. Identificatie van potentiële warmtebeperkingsmimetics door microarray te profileren. De Genomica van Physiol. 2005 17 Nov.; 23 (3): 343-50. |