     |
De Chemische Biologie van Hillblom van het Verouderen NetwerkDeze samenstellingen worden onderzocht in de gist van vier onderzoekmodellen, draadwormwormen, fruitvliegen en muizen en de resultaten zullen het waarschijnlijkst gemaakt worden ooit in 2009-2010 openbaar. Het onderzoeknetwerk wordt gefinancierd door Larry L. Hillblom Foundation. Het idee van het onderzoek is „naalden in de hooiberg“ te vinden, of, met andere woorden, nieuwe uitgangspunten voor experimenten te vinden die op samenstellingen worden gebaseerd die nooit als kandidaten voor levensduuruitbreiding zijn beschouwd. De stijl van het onderzoek is dat van een omgekeerde piramide. Het grootste aantal samenstellingen zal, in veel gevallen via het gebruik van robotica en andere high-tech apparaten, in de eenvoudigste organismen (ontluikende gist en draadwormwormen) worden onderzocht. Die chemische producten die levensduur in die species uitbreiden zullen in de fruitvlieg gaan worden getest. De chemische producten die alle drie species om veroorzaken langer te leven zullen in muizenmodellen worden bekeken. Het aandeel van muizen over 85% van hun genetisch maakt omhoog met Homo sapiens. Het instituut van de Bok, dat het belangrijke instituut in het onderzoek is, wordt gevestigd in Novato, Californië, en is alleen toegewijd aan het basisonderzoek naar het verouderen en leeftijd-geassoci?ërde ziekten.
De Chemische Biologie van Hillblom van het Verouderen Netwerk - Verwante StudiesKapahi, P., Zid, B.M., Harper, T., Koslover, D., Sapin, V., en Benzer, S. 2004. Verordening van levensduur in Fruitvliegje door modulatie van genen in de TOR signalerende weg. Het 14:885890 van Biol van Curr. Kapahi, P. en Zid, B. 2004. TOR Weg: Het Voedende Ontdekken van de aaneenschakeling aan Levensduur. Sc.i dat Knowl veroudert omgeeft 36:34. Beausejour, C.M., Krtolica, A., Galimi, F., Narita, M., Lowe, S.W., Yaswen, P., en Campisi, J. 2003. Omkering van menselijke cellulaire senescentie: rollen van p53 en p16 wegen. Embo J22: 42124222. Busuttil, R.A., Rubio, M., Dolle, M.E., Campisi, J., en Vijg, J. 2003. De zuurstof versnelt de accumulatie van veranderingen tijdens de senescentie en immortalization van rattencellen in cultuur. Het verouderen het 2:287294 van de Cel. Chen, L.J., Huang, S., Lee, L., Davalos, A., Schiestl, RECHTS, Campisi, J., en Oshima, J. 2003. WRN, de proteïne ontoereikend in syndroom Werner, speelt een kritieke structurele rol in het optimaliseren van de reparatie van DNA. Het verouderen het 2:191199 van de Cel. Chiang, J., Hatchcock, K., Kim, S.H., Campisi, J., en Hodes, R. 2004. Telomere associ?ërde eiwitTIN2 is essentieel voor vroege embryonale ontwikkeling door een telomerase onafhankelijke weg. Het 24:66316634 van Biol van de Cel van Molec. Davalos, A.R. en Campisi, J. 2003. De het syndroomcellen van de bloei ondergaan p53-afhankelijke apoptosis en vertraagde assemblage van BRCA1 en NBS1 reparatiecomplexen bij geblokkeerde replicatievorken. J het 162:11971209 van Biol van de Cel. Kim, S.H., Beausejour, C., Davalos, A.R., Kaminker, P., Heo, S.J., en Campisi, J. 2004. TIN2 bemiddelt functies van TRF2 bij menselijke telomeres. J het 279:4379943804 van Biol Chem. Parrinello, S., Samper, E., Krtolica, A., Goldstein, J., Melov, S., en Campisi, J. 2003. De gevoeligheid van de zuurstof beperkt streng de replicative levensduur van rattenfibroblasten. Het nationaal 5:741747 van Biol van de Cel. Rubio, M., Davalos, A., en Campisi, J. 2004. De lengte van Telomere regelt de gevolgen van telomerase voor de cellulaire reactie op genotoxische spanning. Het 298:1727 van de Cel Onderzoek van Exp. |