Deprenyl

Met het verouderen, (monoamine oxydasen) stijgt de activiteit MAO in de menselijke hersenen met potentiële depressie die resultaten veroorzaakt.

In onderzoek, is enkele potentieel voor klinisch gebruik van de samenstelling geassoci?ërd met direct stijgende synaptische dopamine niveaus door remming mao-B.

Nochtans, denken velen dat de samenstellingengevolgen aan het feit toe te schrijven zijn dat de samenstelling (en een verwante samenstelling genoemd ERWT) catecholamine activiteitenversterkers zijn.

Catecholamines zijn met elkaar verbonden neurotransmittersdopamine, noradrenalin, en adrenaline. Catecholamines zijn de zenders voor zeer belangrijke activerende hersenenkringen.

Met het verouderen, na seksuele rijpheid, hebben de activiteit van de catecholamine zenuwstelsel geleidelijk aan dalingen, en het onderzoek naar voren gebracht dat het tarief van daling het tarief bepaalt waaraan een persoon of dierlijke leeftijden.

Daarom gelooft één of andere onderzoeker dat catecholamine van deprenyl het effect van activiteitenversterkers de verklarende factor voor zijn waargenomen anti-veroudert voordelen is.

Wat ook belangrijk vanuit anti het verouderen perspectief is, is dat Deprenyl is getoond om zenuwcellen tegen neurotoxinen, zoals omzetting MPTP in MPP+, 6-OHDA, en dsp-4 te beschermen.

Dr. Joseph Knoll, dat Deprenyl uitgebreid heeft bestudeerd, heeft voorgesteld dat de hersenen, vooral de nigrostriatal landstreek, maximumlevensduur in mensen controleren.

De nigrostriatal landstreek sterft typisch weg aan een gemiddeld tarief van 13% per decennium beginnend rond leeftijd 45 in mensen en plaatst de technische maximumlevensduur van mensen bij ongeveer 115 jaar oud.

Aangezien Deprenyl in onderzoek door Dr. Knoll is voorgesteld om het nigrostriatal neuronensterftecijfer te verminderen, kan de samenstelling de menselijke technische levensduur verhogen.

Deprenyl - Studies

Heuveltje, J. (1983) Deprenyl (selegeline): de geschiedenis van zijn ontwikkeling en farmacologische actieHandelingen Neurol Scand (Supplement) 95, 57-80.

Heuveltje, J. et al (1996) Deprenyl en (-) -1 phenyl-2 [(-) PPAP], handeling hoofdzakelijk als machtige stimulansen van actie-potentieel-zender versiekoppeling in catecholaminergic Sc.i 58, S17-27 van het neuronenLeven.

Maruyama, W. (1998) Deprenyl beschermt et al menselijke dopaminergic neuroblastma sh-SY5Y die cellen tegen apoptosis door peroxynitrite en salpeteroxyde J Neurochem 70.2510-15 worden veroorzaakt.

Magyaars, K. et al (1996) De farmacologie van monoamine van het B selectieve oxydaseinhibitors; mijlpalen in deprenylonderzoek J Neurale Transm (Supplement) 48, 29-43.

Tatton, W.G. (1996) Deprenyl vermindert et al neuronenapoptosis en vergemakkelijkt neuronenuitloper door eiwitsynthese zonder het verbieden monoamine oxydase J Neurale Transm (Supplement) 48, 45-59 te veranderen.

Lieberman ervaring de Op lange termijn, van A. (1992) met selegeline en levodopa in Parkinsons ziekte Neurol (Supplement) 42, 32-36.

Tolbert, S. & Vollediger, M. (1996) Selegeline in behandeling van gedrags en cognitieve symptomen van de ziekte Ann Pharmacother 30, 1122-29 van Alzheimer.

Birkmayer l-Deprenyl, van W. et al (1984) plus l-Phenylalanine in de behandeling van depressie J Neurale Transm 59, 81-87.

Sabelli de Snelle behandeling, van H. (1991) van depressie met selegeline-phenylalanine combinatie J Clin Psychiat 52.3.

Heuveltje de Seksuele prestaties en levensduur Exp Gerontal 32, 539-52, van J. (1997).

Heuveltje de Reden, van J. (1995) voor (-) - deprenyl (selegeline) medicijn in ziekte Parkinsons en in preventie van van de leeftijd afhankelijke nigral veranderingen Biomed Pharmacother 49, 187-95.

Ruehl, de Behandeling van W. (1997) met l-Deprenyl verlengt et al het leven in bejaard Sc.i 61, 1037-44 van het hondenLeven.

Heuveltje, J. (1992) Het farmacologische profiel van (-) - deprenyl (selegeline) en zijn relevantie voor mensen: een persoonlijke mening Parmacol Toxicol 70, 317-21.

Youdim, M. & Finberg de Farmacologische acties, van J. (1994) van l-Deprenyl (selegeline) en andere selectieve monoamine oxydaseB inhibitors Clin Pharmacol daar 56, 725-33.

Lange de Biochemische acties, van K. et al (1994) van l-Deprenyl (selegeline) Clin Pharmacol daar 56, 734-41.

Het heuveltje, Phenylethylamine en de tyramine van J. et al (1996) zijn mengen-handelt sympathomimetic aminen in Sc.i 58, 2101-14 van het hersenenLeven.

Finali, de therapie van l-Deprenyl van G. (1991) verbetert et al mondeling geheugen in de amnesiepatiënten Clin Neuropharmacol 14, 523-36 van Alzheimer.

Leonard, B. (1997) De rol van noradrenaline in depressie: een overzicht J Psychopharmacol 11 (Supplement), S39-S47.

Bruin, A & Gershon Dopamine en depressie J Neurale Transm 91, 75-109, van S. (1993).

Heuveltje het Geheugen, van J. (1994) van mijn 45 jaar in onderzoek Pharmacol Toxicol 75, 65-72.

Paterson het 2-Phenylethylamine, van I. et al (1990): een modulator van catecholamine transmissie in het zoogdiercentrale zenuwstelsel? J Neurochem. 55, 1827-37.

Gerlach de Farmacologie, van M. et al (1996) van selegiline Neurol 47 (Supplement), S137-S145.

Heuveltje het deprenyl-Medicijn, van J (1992): een strategie om de van de leeftijd afhankelijke daling van striatal dopaminergic systeemJ Am Geriat Soc 40, 839-47 te moduleren.

Suuronen het Beschermende die effect, van T. et al (2000) van l-Deprenyl tegen apoptosis door okadaic zuur in beschaafde neuronencellenBiochemie Pharmacol wordt veroorzaakt 59, 1589-95.

Birkmayer de Verhoogde levensverwachting, van W. et al (1985) als gevolg van toevoeging van l-Deprenyl aan behandeling Madopar in ziekte Parkinsons: een studie op lange termijn: J Neurale Transm 64, 113-27.

Het Effect Van de Studiegroep van Parkinson (1996) van deprenyl en tocoferolbehandeling op ziekte Parkinsons in DATATOP onderwerpt het vereisen van geen levodopa Ann Neurol 39, 29-30.

De droesem de Vergelijking, van A (1995) van therapeutische gevolgen en de mortaliteitsgegevens van levodopa en levodopa combineerden met selegeline in patiënten met vroege, milde Parkinsons ziekteBr Med J 311, 1602 - 07.

Maki-Ikola, O. et al (1996) 8 brieven die de studieBr van de Droesem 1995 Med J 312, 702-04 kritiseren.

Olanwo, C. et al (1996) Selegiline en mortaliteit in Parkinsons ziekte Ann Neurol 40, 841-45.

Fahn, S. (1996) is l-Dopa gifstof? Neurol 47 (Supplement) S184-S193

Rinne de behandeling Selegiline, van J. et al (1991) (deprenyl) en dood van migral neuronen in Parkinsons ziekte Neurol 41, 859-61.

Sabelli de Klinische studies, van H. et al (1986) op de phenylethylamine hypothese van affectieve wanorde: urine en dieetsupplementen J Clin Psychiat 47.777-81 van het bloed phenylacetic zuur en phenylalanine.

Sunderland, selegiline van de hoog-Dosis van T. et al (1994) in behandeling-bestand oudere depressieve patiëntenBoog Gen Psychiat 51, 607-15.

Mann, J. et al (1989) Een gecontroleerde studie van de kalmerende doeltreffendheid en de bijwerkingen van deprenylBoog Gen Psychiat 46, 45-50.


Ontkenning en Termijnen van Gebruik


Van pagina Deprenyl aan de Anti het Verouderen index van de Gids