Biomarkers van het Verouderen

Biomarkers van het verouderen is tellers die de personen biologische leeftijd, in tegenstelling tot chronologische leeftijd vertellen.

Typisch, in anti het verouderen regimes, worden deze biomarkers gebruikt aan benchmark hoe succesvol de anti het verouderen levensstijl is geweest.

Het meeste gebruiksbiomarkers van het verouderen als benchmarks.

Bijvoorbeeld, de afscheiding van vele hormonendaling als mensenleeftijd. De niveaus van die hormonen doen dienst als één type van biomarkers voor het verouderen.

Dan, kunnen die op anti het verouderen regimes proberen om de essentiële hormonen op jeugdige niveaus te houden.

Dat is waarom het meten van en het vergelijken van de niveaus van biomarkers als maatregel dienst doen om huidige resultaten van het anti het verouderen programma bij die resultaten te vergelijken die wenselijk zijn.

Biomarkers wordt ook gebruikt in klinische proeven als tellers voor hoe succesvol de nieuwe behandeling bij het verouderen is. Dit is omdat de menselijke levensduur zo lang is, en de meeste wetenschappers beschouwen als biomarkers voldoende betrouwbare tellers voor gevolgen voor totale levensduur.

Momenteel, is er een lange lijst van biomarkers die kan worden gebruikt om het verouderen of de voordelen van een anti het verouderen levensstijl, het omvatten te meten

17-ketosteroid/17 hydroxycortiosteroidverhouding op mannetjes
De sterkte van de handgreep
Hemoglobine A1C
Basis Metabolisch Tarief
Longinhoud FEV1
Bloeddrukimpuls
Longinhoud FVC
Maximum zuurstofupdate op mannetjes
De vrouwelijke Index van de Massa van het Lichaam
Dichtbij visie
De index van het bederf
Het plasma van de noradrenaline op mannetjes
De ontruiming van de creatinine
Peridontale index
Dhea-s
PSA totaal op mannetjes
De niveaus van het Fibrinogeen van het serum
De elasticiteit van de huid
De kaalheid van het haar op mannetjes
Vrij Testosteron op mannetjes
Grayness van het haar
Het serum van het zink
De flexibiliteit van het lichaam
Het ureumstikstof van het bloed
De cholesterol van het serum LDL
Ferritin van het serum niveaus
Het tariefveranderlijkheid van het hart (HRV)
De niveaus van de Albumine van het serum
Homocysteine van het serum niveaus
De niveaus van het serum CRP
De niveaus van Trigyceride van het serum
De temperatuur van het lichaam
De niveaus van het serum HDL
Totale de cholesterolniveaus van het serum
Lipoprotein van het serum (a) niveaus
Systolische Bloeddruk
Lichaamsgewicht
Lichaamsvet %
De niveaus van Melatonin
Statisch saldo
De niveaus van de serotonine

Merk op dat niet alle bovengenoemde biomarkers direct verbonden zijn met het verouderen, maar als biomarkers voor het meten van de successen van anti het verouderen regimes en een gezonde levensstijl beschouwd die met het levensuitbreiding wordt geassoci?ërd.

U kunt een lange lijst van andere maatregelen vinden die nuttig zouden kunnen zijn in het meten van hoe succesvol een anti het verouderen regime is.

Biomarkers van het Verouderen - Studies

Neuroactief steroïden: nieuwe biomarkers van het cognitieve verouderen. Vallee M, Purdy relatieve vochtigheid, Mayo W, Koob GF, Steroid Biochemie Mol Biol. 2003 Jun van Le Moal M.J; 85 (2-5): 329-35.

Biomarkers van het verouderen in vrouwen en het tarief longitudinale veranderingen. Ueno LM, Yamashita Y, Moritani T, Nakamura E.J Physiol Anthropol Appl Menselijk Sc.i. 2003 Januari; 22 (1): 37-46p.

Gebruik van wiskundige modellen van overleving in de studie van biomarkers van het verouderen: de rol van ongelijksoortigheid. Piantanelli L, Rossolini G, Basso A, Piantanelli A, Malavolta M, Zaia A. Mech Ageing Dev. 2001 15 Sep; 122 (13): 1461-75.

Strategie om biomarkers te identificeren van het verouderen in de species van lange duur. Ingram DK, Nakamura E, Smucny D, Roth GS, de DOCTORANDUS IN DE LETTEREN van de Steeg. Exp Gerontol. 2001 Juli; 36 (7): 1025-34.

Biomarkers van het verouderen: voorspelling van levensduur door leeftijd-gevoelige T-cell ondergroepsbepalingen in een muisbevolking te gebruiken op middelbare leeftijd, genetisch heterogeene. Ra van de molenaar. J Gerontol A Med van Sc.i van Biol Sc.i. 2001 April; 56 (4): B180-6.

Gedrags biomarkers van het verouderen: illustratie van een multivariate benadering voor het ontdekken van van de leeftijd afhankelijke gedragsveranderingen. AL van Markowska, Breckler SJ. J Gerontol A Med van Sc.i van Biol Sc.i. 1999 Dec; 54 (12): B549-66.

De krommen van de groei en overlevingskenmerken van de dieren in Biomarkers van het Verouderen Programma worden gebruikt dat. Turturro A, Witt WW, Lewis S, Hass BS, Lipman RD, Hert RW. J Gerontol A Med van Sc.i van Biol Sc.i. 1999 Nov.; 54 (11): B492-501.

Biomarkers van het letsel van het verouderen in hybride muizen B6C3F1. Lipman RD, Dallal GE, Bronson rechts. J Gerontol A Med van Sc.i van Biol Sc.i. 1999 Nov.; 54 (11): B466-77.

Immunohistochemical en analyses ELISA voor biomarkers van oxydatieve spanning in het verouderen en ziekte. Onorato JM, Thorpe SR, Baynes JW. Ann N Y Acad Sc.i. 1998 20 Nov.; 854: 277-90.

Een strategie om biomarkers te identificeren van het verouderen: verdere evaluatie van hematologie en van de bloedchemie gegevens van een studie van de caloriebeperking in resusapen. Nakamura E, de DOCTORANDUS IN DE LETTEREN van de Steeg, Roth GS, Ingram DK. Exp Gerontol. 1998 Augustus; 33 (5): 421-43.

Biomarkers van leeftijd en het verouderen. McClearn GE. Exp Gerontol. 1997 januari-April; 32 (1-2): 87-94.

Kandidaat biomarkers van het verouderen: de leeftijd-gevoelige indexen van immune en spierfunctie covary in genetisch heterogeene muizen. Ra van de molenaar, Bookstein F, Van der Meulen J, Engle S, Kim J, Mullins L, Faulkner J.J Gerontol A Med van Sc.i van Biol Sc.i. 1997 Januari; 52 (1): B39-47.

De proteïnen van het plasma als biomarkers van het het verouderen proces. Vranckx R, Savu L, Lambert N, DE Conchard GV, Grosse R, Mourey lidstaten, Corman B. Am J Physiol. 1995 Februari; 268 (2 PT 2): R536-48.

Biomarkers van het verouderen: correlatie van de I-Samengestelde niveaus van DNA met middenlevensduur van calorically beperkte en advertentielibitum gevoede ratten en muizen. Randerath K, Zhou GD, Hert RW, Turturro A, Randerath E. Mutat Onderzoek. 1993 Dec; 295 (4-6): 247-63.

De betrouwbaarheid en de stabiliteit van biomarkers van het verouderen. McClearn GE. Ann N Y Acad Sc.i. 1992 26 Dec; 673: 1-8.

Biologische en functionele definitie van de oudere patiënt: de rol van biomarkers van het verouderen. De ADVERTENTIE van Mooradian. Oncologie (Huntingt). 1992 Februari; 6 (2 Supplementen): 39-44.

Biomarkers van Neurobehavioral van het verouderen: invloed van genotype en dieetbeperking. Forster MJ, Lal H. Biomed Environ Sc.i. 1991 Jun; 4 (1-2): 144-65.

Biomarkers van het verouderen: weten wij wat om te zoeken? De ADVERTENTIE van Mooradian. J Gerontol. 1990 Nov.; 45 (6): B183-6.

Biomarkers van het verouderen: weefsel tellers. Toekomstige onderzoekbehoeften, strategieën, richtingen en prioriteiten. Harrison DE, Jr. Exp Gerontol van de Schutter. 1988; 23 (4-5): 309-25.

Cellulaire biomarkers van het verouderen. Cristofalo VJ. Exp Gerontol. 1988; 23 (4-5): 297-307.

Zeer belangrijke vragen in het ontwikkelen van biomarkers van het verouderen. Ingram DK. Exp Gerontol. 1988; 23 (4-5): 429-34.

Ontkenning en Termijnen van Gebruik

Van Biomarkers van het Verouderen pagina aan de Anti het Verouderen index van de Gids